Reklama

Alkoholowy Zespół Płodowy (FAS) jest jednostką chorobową, która wiąże się z występującymi nieprawidłowościami w zakresie rozwoju fizycznego, umysłowego i prowadzi do zaburzeń w zachowaniu. Są one efektem narażenia płodu na działanie alkoholu.

Ze względu na specyfikę problemów diagnoza powinna obejmować wszystkie aspekty funkcjonowania dziecka:

  • diagnoza procesów intelektualnych (myślenie),
  • diagnoza procesów orientacyjnych (spostrzeganie, uwaga, pamięć),
  • diagnoza procesów wykonawczych (motoryka),
  • diagnoza procesów emocjonalnych (emocje i motywacja),
  • diagnoza funkcjonowania społecznego,
  • diagnoza potrzeb,
  • diagnoza pedagogiczna.

W prelekcji zostaną przedstawione tzw. zaburzenia pierwotne, związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem bądź trwałym uszkodzeniem ośrodkowego

układu nerwowego (OUN) oraz zaburzenia wtórne tj. zaburzenia zachowania oraz zaburzenia społeczne, które pojawiają się częściej, jeżeli opiekunowie dziecka, nie rozumiejąc przyczyn jego trudności, traktują je jak dziecko zdrowe i wymagają od niego prawidłowego funkcjonowania.

W dalszej części prelekcji zostaną omówione trudności rozwojowe, które mogą wystąpić u dziecka z FAS od momentu urodzenia do wieku nastoletniego. Dzieci z FAS są uczniami nie tylko szkół specjalnych, ale i masowych. Jest im trudno realizować program nauki szkolnej nawet wtedy, gdy ich rozwój intelektualny jest w normie. Tak samo trudno jest ich nauczycielom, rodzicom i kolegom zrozumieć ich zachowania i ograniczenia. Często są obwiniani za swoją chorobę i uważani za leniwych i krnąbrnych. Nie ma jednej słusznej metody pomocy psychologiczno-pedagogicznej w pracy z dzieckiem z FAS. Konieczne jest podejście holistyczne (pomoc medyczna, psychologiczna, edukacyjna, społeczna). Prelekcja zakończona jest projekcją 20 – minutowego filmu pt. "Wieczne dziecko". Czas trwania spotkania ok.45 minut.

 
- SCENARIUSZ
PRELEKCJI DLA NAUCZYCIELI WSZYSTKICH TYPÓW SZKÓŁ




osoby prowadzące:         Joanna Kowalczyk
                                        Alina Harbat




1.    Funkcjonowanie wzroku i słuchu u osób z uszkodzeniami tych zmysłów – przy najczęstszych rodzajach ich schorzeń:

•    zaćma;
•    jaskra;
•    zwyrodnienie plamki żółtej;
•    zmiany w rogówce;
•    retinopatia (cukrzycowa, wcześniacza);
•    barwnikowe zwyrodnienie siatkówki;
•    widzenie połowiczne;
•    niedosłuch przewodzeniowy i odbiorczy.


2.    Przygotowanie dzieci słabowidzących i słabosłyszących do nauki w szkole:

•    rola wczesnego wspomagania rozwoju psychoruchowego.


3.    Uczeń z uszkodzonym wzrokiem i słuchem w szkole ogólnodostępnej:

•    podręczniki i przybory szkolne;
•    pomoce dydaktyczne;
•    metody nauczania;
•    formy nauczania;
•    rola wsparcia psychicznego dziecka w pokonywaniu trudności.


4.    Zajęcia rewalidacyjne:
•    gimnastyka korekcyjna;
•    orientacja przestrzenna i kierunkowa;
•    rehabilitacja wzroku;
•    terapia logopedyczna;
•    terapeutyczne spotkania z psychologiem i/lub pedagogiem szkolnym;
•    nauka języka migowego;
•    nauka pisma brajla.


5.    Pomoce dydaktyczne, optyczne i audiologiczne:

•    oświetlenie;
•    okulary;
•    lupy;
•    lunety;
•    linijki i folie powiększające;
•    powiększalniki komputerowe;
•    kolorowe folie (filtry);
•    pulpity;
•    flamastry;
•    aparaty słuchowe.

6.    Rola współpracy z rodzicami i specjalistami (placówkami) w maksymalnym wspieraniu psychofizycznego rozwoju dziecka z uszkodzonym wzrokiem i słuchem:

•    PZN;
•    PZG;
•    ośrodki wczesnego wspomagania rozwoju;
•    poradnie psychologiczno-pedagogiczne;
•    okulista;
•    audiolog;
•    spójność oddziaływań wychowawczo-edukacyjnych między nauczycielami i rodzicami.